Rano w pokoju znowu duszno.
Ogarniamy się i idziemy na śniadanie z myślą, że znowu dostaniemy opakowania z
niezbyt dobrym jedzeniem. Ku naszemu zaskoczeniu w kuchni widzimy dwóch
mężczyzn, którzy smażą przepyszne omlety z jajek. W związku z tym znowu
wyruszamy z godzinnym opóźnieniem. Idziemy z walizkami na przystanek autobusowy
i czekamy na nasz autokar. Ruszamy w kierunku Stepancmindy (daw. Kazbegi) (1750
m n.p.m). Jedziemy ul. Lecha Kaczyńskiego i zatrzymujemy się przy jego pomniku,
a właściwie głowie i na dodatek kompletnie nie podobnej. Jedziemy do
Mcchety. Jest to dawna stolica i jedno z najstarszych miast w Gruzji wpisane na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Zwiedzamy katedrę Sweti Cchoweli. Musimy
się owinąć chustami, bo nie można tam wejść nawet w długich spodniach. Jedziemy
dalej. Po drodze mamy pojechać do wodospadu Gweleti. Jedziemy Gruzińską Drogą
Wojenną. Nagle zatrzymuje nas policja. Wszyscy już jesteśmy przerażeni, że coś
będą od nas chcieli. Okazuje się jednak, że w nocy zeszła lawina błotna i nie
możemy pojechać do wodospadu. Szkoda. Jedziemy więc dalej w kierunku
Stepancmindy. Po drodze zwiedzamy twierdzę Ananuri. Później mijamy miejsce
naszego noclegu i zatrzymujemy się przy tarasie widokowym, z którego
rozpościera się przepiekny widok na ośnieżone góry. Jedziemy dalej. Tym razem
zatrzymują nas krowy i owce na całej szerokości jezdni. Później zatrzymujemy
się jeszcze przy skale, która przypomina tureckie Pamukkale. Rzeczywiście
wygląda niesamowicie. Przez to, że nie pojechaliśmy do wodospadu, dojeżdżamy do
Stepancmindy o godzinę za wcześnie (O.o). Szybka zmiana planów i zamiast obiadu
mamy czas wolny. W związku z tym idziemy coś zjeść. W restauracji, do której
trafiamy, obsługuje nas przemiły kelner, który mówi po polsku (widocznie dużo
Polaków tu przychodzi). Zamawiam ogromną porcję frytek. Bardzo długo czekamy,
więc przez to znowu mamy opóźnienie. Ale przynajmniej łazienka nie jest dziurą
i jest bardzo ładna. Zbieramy się i idziemy do klasztoru Cminda Sameba, który
jest położony na wzgórzu na wysokości 2170 m n.p.m.. Początek drogi jest bardzo
stromy i męczący. Później idziemy drogą samochodową, która jest trochę
łagodniejsza, ale fatalna jakościowo. Dochodzimy do klasztoru. Mamy widok na
miasto, góry, które są dookoła nas, i na jeden z najwyższych szczytów Kaukazu –
Kazbek (5033 m n.p.m.).
Schodzimy do miasta ok. 20 i idziemy na obiadokolację.
Smażony pstrąg (z głową i oczami – blee…), fasola, bakłażan i szaszłyk. Dobrze,
że jest chleb, bo mięso jest niestety surowe w środku -.- . Do tego lemoniada.
Po poprzedniej toalecie liczymy na to, że tu też będzie podobna. Niestety
okazuje się, że kibel to dwie dziury oddzielone jedynie średniej wysokości
murkiem. Można uskutecznić nową dyscyplinę sportową – sikanie synchroniczne XD.
Jedziemy do naszego miejsca noclegu – słynny „nocleg w
górach” z planu wycieczki. Myśleliśmy wcześniej, że będziemy spać w namiotach
czy w jakimś schronisku w górach. Okazuje się jednak, że to dwa
pensjonaciki w kurorcie narciarskim Gudauri (2200 m n.p.m.). Bardzo ładne
pokoje z łazienkami. Minusem jest to, że jest tragicznie zimno. Myjemy się i
idziemy na ploty do dziewczyn z pokoju obok. Trochę chyba za głośno się śmiejemy,
bo muszą nas uciszać :D. Wracamy do pokoju. Trzeba się jeszcze przepakować, bo
jutro jedziemy na lotnisko i wracamy do domu :) . Idziemy spać. Krótka noc
przed nami.
